Nowenna do Matki Bożej Częstochowskiej

Foto  RZ18

„Modlitwa jest konieczna do otrzymania pomocy Bożej, jak ziarno jest konieczne do żniwa… modlitwa pokorna i ufna o to, co konieczne do zbawienia nigdy nie jest stracona. Jest wysłuchana choćby przez to, że uprasza nam łaskę dalszego trwania w modlitwie.”

 

 

(bł. ks. Michał Sopoćko)

 

Nowenna to dziewięciodniowa modlitwa, tzn. modlimy się przez kolejnych 9 dni w jakiejś szczególnej intencji.
Apostołowie po wniebowstąpieniu Pana aż do Zesłania Ducha Świętego odprawili pierwszą nowennę. Oni wspólnie błagali o przyjście Ducha Św.
Podane tu wybrane teksty i modlitwy są wskazówką, jak można przez 9 dni modlić się o wstawiennictwo s. Klary. Siostra Klara tym bardziej będzie naszą pomocniczką i będzie wstawiać się za nami, im bardziej nasze prośby uczynimy jej prośbami: „Kochać Boga ponad wszystko i robić wszystko, by On również przez innych był kochany”. Jej przykład i słowa są dla nas drogowskazem.
Odprawić nowennę nie jest łatwo. Wymaga to wierności, wytrwałości i pełnego wiary zaufania. Jeżeli jakaś intencja dotyczy całej rodziny, byłoby dobrze, by wszyscy członkowie rodziny odmawiali ją wspólnie.

 

W naszej Parafii w intencjach przesyłanych za pośrednictwem poniższego formularza modlimy się w każdą środę Nowenną do Matki Bożej Częstochowskiej po wieczornej Mszy Świętej. Zapraszamy do dodawania swoich intencji i wspólnej modlitwy.

 

 

Imię (wymagane)

Twoja prośba

 

WAŻNE INFORMACJE

 

1. Aby intencja została przyjęta do środowej modlitwy, należy przesłać ją najpóźniej do godziny 15.00 w każdą środę. Intencje nadesłane po godzinie 15.00 zostaną odczytane w następnym tygodniu.

 

2. Informujemy, że powierzenie swojej intencji nie jest równoznaczne z odprawieniem Mszy w danej intencji. Osoby zainteresowane, intencje mszalne mogą zgłaszać osobiście w godzinach otwarcia Kancelarii Parafialnej.

 

 

 

HISTORIA OBRAZU MATKI BOŻEJ CZĘSTOCHOWSKIEJ

 

JASNA GORANajwiększym skarbem Jasnej Góry jest Cudowny Wizerunek Matki Bożej. Dzięki niemu Jasna Góra stała się bardzo szybko największym Sanktuarium Maryjnym w kraju, który w ówczesnym czasie miał już wiele sławnych miejsc pielgrzymkowych. Faktu tego nie wyjaśnia ani legenda, która przypisuje autorstwo Ikony św. Łukaszowi Ewangeliście, ani protekcja królewskiej pary Jadwigi i Władysława Jagiełły; przyczyna musi być głębsza.

 

Jasnogórski Obraz od samego początku zasłynął cudami, które nadały rozgłos Maryjnemu Sanktuarium i ściągały tłumnie pielgrzymów z całego kraju i z Europy.

 

Potwierdzeniem łask otrzymywanych przez wiernych za pośrednictwem Bogarodzicy są rozliczne wota, dynamiczny rozwój samego miejsca kultu i wzrastający ciągle ruch pątniczy. Należy podkreślić, iż na Jasnej Górze nigdy nie odnotowano żadnych objawień maryjnych, jak to miało miejsce we wszystkich prawie większych sanktuariach świata. Tajemnicą, sercem, życiem i magnesem przyciągającym do Jasnogórskiego Sanktuarium jest Cudowny Wizerunek. Bez niego Jasna Góra byłaby zbiorem budynków, pamiątek, dzieł sztuki; może pięknym i bogatym, lecz martwym muzeum.

 

Obraz namalowany jest na drewnianej tablicy o wymiarach: 122,2/82,2/3,5 cm. Przedstawia on Najświętszą Maryję Pannę w postaci stojącej z Dzieciątkiem Jezus na ręku. Maryja jest frontalnie zwrócona do wiernych, co podkreśla przede wszystkim Jej dominujące oblicze. Twarz Dzieciątka oscyluje w kierunku patrzącego, choć nie zatrzymuje na nim wzroku. Obydwie twarze łączy wyraz zamyślenia, jakby pewnej nieobecności i powagi. Prawy policzek Matki Bożej znaczą dwie równolegle biegnące rysy, przecięte trzecią na linii nosa. Na szyi występuje sześć cięć, z których dwa są widoczne dość wyraźnie, cztery zaś pozostałe – słabiej. Jezus spoczywa na lewym ramieniu Maryi, przyodziany w sukienkę koloru karminowego. W lewej ręce trzyma księgę, prawą zaś unosi ku górze w charakterystycznym geście nauczyciela, władcy lub do błogosławieństwa. Prawa ręka Maryi spoczywa na piersi. Niebiesko-granatowa suknia i tego samego koloru płaszcz Maryi ozdobione są motywami złocistych lilii. Nad czołem Dziewicy namalowana została sześcioramienna gwiazda. Główne tło Obrazu jest koloru niebiesko-zielonego, który przechodzi w odcień morskiej fali. Dominującym elementem Ikony są złote nimby wokół głowy Maryi i Jezusa, które zlewają się w jedną kompozycję, stanowiąc bardzo charakterystyczny detal kontrastujący z ciemną karnacją twarzy postaci.

 

Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej zalicza się do ikon określanych nazwą „Hodegetria”. Określenie to oznacza „Tę, która prowadzi”. Ikona przedstawia Maryję – Matkę Boga z Dzieciątkiem Jezus, które jest Synem Bożym i Jej Synem. W tym znaczeniu Ikona Jasnogórska jest przekazem wydarzenia biblijnego, które uobecnia, pobudza do refleksji i skłania do modlitwy.

 

Pobożny przekaz przypisuje autorstwo Obrazu św. Łukaszowi Ewangeliście, który namalować miał go na deskach stołu, przy którym spożywała posiłki Święta Rodzina. Nie ustalono dotychczas dokładnej daty powstania Obrazu. Ostatnie badania wskazują na trzynasto-, czternastowieczne pochodzenie obecnego malowidła (nie Obrazu). Naprawa Obrazu, a nie przemalowanie – jak podawały to wcześniejsze publikacje – w Krakowie w latach 1430-1434 po obrazoburczym napadzie, miała miejsce później.

 

Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej (Częstochowskiej) ma cechy ikony, chociaż w ścisłym tego słowa znaczeniu ikoną nie jest. Twarz Matki Bożej jest koloru brązu (miodu), co jest związane ze sposobem malowania ikon. Twarz jest ciemna również dlatego, że ma dużo warstw werniksu, który z czasem ciemnieje

 

 

 

 

 

 

Facebook